Τώρα πληρώνουμε μόνο το ΔΝΤ! Τα 30 δις που μας δώσανε τα δύο προηγούμενα προγράμματα και κάποια ομόλογα της ΕΚΤ με κάτι λίγους ιδιώτες που έχουν μείνει απο αυτούς που αρνήθηκαν να μπουν στο PSI. Τον Βασικό όγκο του χρέους δέν τον πληρώνουμε αυτή τη στιγμή.  Ούτε τόκους ούτε χρεωλύσια. Θα αρχίσουμε να τα πληρώνουμε το 2023.

Αυτό που συζητάνε δεν είναι κούρεμα χρέους αλλά πώς θα επιμηκύνουν την πληρωμή του χρέους που θα ξεκινήσει το 2023. Και αντί να πληρωθεί μέχρι το 2059 να πληρωθεί μέχρι 2063. Αυτά λένε!

Θέλει να σαι οικονομολόγος για να καταλάβεις ότι όταν δεν αποφασίζεις εσύ για τις δουλειές σου είσαι τελειωμένος;

Ηδη, λόγω φόρων και μείωσης δαπανών η μέση επιβάρυνση φέτος για την μέση οικογένεια θα είναι για το 2017 1500 ευρώ επιπλέον, παραπάνω απο το 2016.

Θα μας γίνει πρώτα η αξιολόγηση, θα μας έρθει το πρόσθετο μνημόνιο που θα πάει πακέτο. Απο το Eurogroup του Δεκεμβρίου μάθαμε  ότι θα υπάρξει το πρώτοι τρίμηνο του 2017 πρόσθετο μνημόνιο, μπορεί να το εμφανίσουν ως επικαιροποιημένο, μνημόνιο, θα μας έρθει μαζί με την αξιολόγηση και αυτό σημαίνει πρόσθετα μέτρα.

Να δούμε πού θα πάει η οικονομία η πραγματική όχι τι λένε!

Μας λένε θα γυρίζουμε στις αγορές δηλαδή ότι θα πάμε να δανειζόμαστε πάλι για να πληρώνουμε χρέος. Θα πάμε να δανειζόμαστε πολύ ακριβότερα απο τώρα για να τους πληρώνουμε.  Όχι για να τη βγάζουμε οι ίδιοι, γιατί υποτίθεται τη βγάζουμε αλλά για να βρίσκουμε τα επιπλέον λεφτά για το χρέος.

Τί θα γίνει με τα 360 δίς. Θα τα πληρώνουμε; Μήπως τα χουμε πληρώσει; Έχουμε πληρώσει 990 δις τα τελευταία 30 χρόνια. Μήπως το χρέος μας είναι προϊόν απάτης δόλου και εκβιασμού; Μήπως δε διεκδικούμε το δικαίωμα που μας δίνει το διεθνές δίκαιο ότι εμείς κυρίαρχα αποφασίζουμε τί θα πληρώσουμε με μόνο κριτήριο το επίπεδο διαβίωσης του λαού μας; Ψήφισμα του ΟΗΕ του Αυγούστου 2015. Δέ συζητάς με δανειστές για το πόσο. Το αποφασίζεις εσύ!

Και να πάνε αυτοί στο δικαστήριο να δούμε άν θα δικαιωθούν. Εχει περάσει πάνω απο αιώνας απο την τελευταία φορά που δικαιώθηκε δανειστής. Απο τότε και μετά ποτέ δέν ξενακέρδισε δίκη κανείς, γιατί μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα, για εθνική κυριαρχία. Αυτή που έχουμε παραδώσει μόνοι μας χωρίς πόλεμο.

Τα σύνορά μας είναι παραχωρημένα σε ξένο έλεγχο. Το Αιγαίο είναι στο ΝΑΤΟ όπου συμμετέχει Τουρκικός στόλος, έχουμε καταλάβει σε τί έχουμε ενδώσει;


Δέν μπορείς να μιλήσεις για απλή ύφεση. Αυτό που βιώνουμε είναι κατάρρευση. Τέτοιο πράγμα δέν έχει ξανασυμβεί απο τις αρχές του αιώνα , όχι μόνο για την Ελλάδα αλλα παγκόσμια. Οι νέοι φεύγουν, και το 2025 λένε τα στοιχεία ο μέσος όρος του εργατικού δυναμικού θα είναι 52 - 56 χρονών. Και σήμερα να πούμε ότι αλλάζει κάτι θα υπάρξει θέμα. Πρέπει να γυρίσουν οι νέοι πίσω, να αρχίσουν να αυξάνονται οι γεννήσεις τώρα.

Το ζήτημα είναι να υπάρχουν δουλειές. Η κοινωνία να αρχίσει να παράγει εισόδημα το οποίο να κατανέμεται στην μεγάλη πλειοψηφία για να υπάρξει ζήτηση, να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες, αλλά να υπάρχει και οριακή αποταμίευση. Αν δέν υπάρχει αυτό το οριακό περίσσεμα, δέν πρόκειται να δεί καμία οικονομία ανάκαμψη ποτέ.

Προς το παρόν οι μόνοι που έρχονται στην Ελλάδα είναι όχι επενδυτές αλλά
Θα κάνουμε λέει μεταρρυθμίσεις για να έρθουν επενδυτές. Επενδυτής σημαίνει ότι θα βάλει λεφτά να κάνει μια παραγωγική επιχείρηση, να προσλάβει κόσμο, να πάρει ένα μερίδιο απο την αγορά της χώρας, τέτοιους επενδυτές θέλουμε, στην παραγωγή, αν θέλουμε ανάκαμψη , επενδύσεις που δίνουν προστιθέμενη αξία, τεχνολογία, θέσεις εργασίας.   Σήμερα οι μόνοι που τρυγυρίζουν είναι επενδυτικά funds. Καμία θέση εργασίας. Είναι τα όρνια έτσι τους λένε, που έρχονται να φάνε απο το κουφάρι της Ελλάδας.

Ωσάν να ζούμε φυλακή
ζωή θα καταλιούμε
γιατί αποφασίζουνε
άλλοι πως θε να ζούμε

Δημοκρατία λευτεριά
αν δε την κυνηγούμε
ολάκερή μας τη ζωή
σκλάβοι θε να τη ζούμε.

Τη μάχη για μια Ελλάδα εντός μιας δημοκρατικής ΕΕ. μαζί με άλλους Ευρωαριστερούς. 

Μήπως δέν έχουμε καταλάβει τι εστί ΕΕ; Μπορούν να υπάρξουν έστω αμυδρές ελπίδες για ότι θεωρείται αριστερή πολιτική εντός του ΕΕ μορφώματος, στο DNA του οποίου βρίσκονται οι Τράπεζες οι Εταιρείες και οι αγορές; 

Όπου τα μνημόνια έχουν θεσμοθετηθεί στον σκληρό πυρήνα των συνθηκών λειτουργίας της; Οπου η διαπλοκή είναι στην Νιοστή δύναμη σε σχέση με την Ελλάδα και οι νόμοι υπαγορεύονται απο Λόμπυ; Όπου το χρήμα ελέγχεται απο ιδιώτες; Οπου Ο ESM δέν δέχεται έλεγχο ούτε διαπραγμάτευση ούτε απειλείται νομικά;

Όπου μας δουλεύουν για δημοκρατία και ευρωπαϊκά ιδεώδη; Όπου οι ισχυροί έχουν τόση δύναμη που εμείς χωράμε κάτω απο τον αντίχειρά τους;
Και που τέλος είναι εντελώς ανίσχυροι άν δέν παίξουμε το παιχνίδι τους στο γήπεδό τους με τους κανόνες που αυτοί έφτιαξαν; Οταν πάμε στον ΟΗΕ να δηλώσουμε ότι το χρέος είναι προιόν απάτης δόλου εκβιασμού και τοκογλυφίας και ας πάνε αυτοί στα δικαστήρια να βρούν το δίκο τους, που δέν πρόκειται να δικαιωθούν και το ξέρουν;

Φαινόμενα τύπου Σώρρα όπου στον πολιτικό λόγο μπαίνει εξωγήινη τεχνολογία και φυλετική Απολλώνια υπεροχή δέν μπορεί παρά να δείχνουν μια κοινωνία καθυστερημένη.

Υπάρχει μια "ανάπτυξη της υπανάπτυξης", μια καθυστέρηση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας που παραμένει σε ύπνωση λόγω ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, που κατέχει τα ΜΜΕ, απογόνων των νικητών του μετεμφυλιακού κράτους, όπου όχι μόνο οι προοδευτικές φωνές ήταν στη γωνία για πολιτικούς λόγους, αλλά ενός πελατειακού κράτους κυριαρχούμενου από έλλειψη αξιοκρατίας, με διάχυση της διαφθοράς απο πάνω προς τα κάτω, με κυριαρχία του δόγματος της ιδιοτέλειας, της διαπλοκής, του ατομικού συμφέροντος, με αποτέλεσμα μια διαστρεβλωμένη κοινωνία και παιδεία, πράγματα που ακόμα μας τυραννούν.

Το ιστορικό υπόβαθρο αυτό, της έλλειψης δημοκρατίας, της απομάκρυνσης του πολίτη από τα κοινά αφού δέν υπήρχε λόγος να ασχολείται, έχοντας αναθέσει τα πράγματα που τον αφορούσαν στο παραπάνω πολιτικό σύστημα, μήν έχοντας άλλωστε άλλη επιλογή, σε συνδυασμό με την νεοφιλελεύθερη επίθεση, κατάλυση ακόμα και αυτής της κοινοβουλευτικής παρωδίας καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου , συντάγματος, ανθρώπινων δικαιωμάτων, θρέφουν στην καλύτερη περίπτωση φαινόμενα τύπου Σώρρα, συγγενή με ακροδεξιές φαντασιώσεις όπου κάποιος σωτήρας θα σώσει τη φυλή και το έθνος.

Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα άν οι σημαντικοί νόμοι ίσχυαν μόνο μετά την επικύρωσή τους από τους ίδιους τους πολίτες; Καλά, το πρώτο μνημόνιο δέν είχε περάσει καν απο τη βουλή, δείγμα της ποιότητας του πολιτικού μας συστήματος, αλλα τα υπόλοιπα ψηφίστηκαν.

Θα είχε ψηφιστεί απο εμάς τους ίδιους η μείωση στο μισό των εισοδημάτων μας ενώ το κόστος ζωής παρέμενε ψηλό σε τρόφιμα κλπ με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας; Θα ανεχόμασταν συσσίτια και την θέα συμπολιτών μας να τη βγάζουν με συλλογή σκουπιδιών λόγω κατάλυσης του κοινωνικού κράτους, θα αυξάναμε το ΦΠΑ, θα είχαμε ψηφίσει κόψιμο 40% στην υγεία, θα κλείναμε σχολεία, θα αναγκάζαμε όλους τους μεταπτυχιακούς, διδακτορικούς φοιτητές και πολλούς καθηγητές να εγκαταλείψουν τη χώρα, θα πουλούσαμε ότι βγάζει κέρδος, λιμάνια, αεροδρόμια, ενέργεια, ακίνητα, φιλέτα γής, νερά σε ξένα κράτη, θα βγάζαμε στο σφυρί δημόσια και ιδιωτική ιδιοκτησία, θα καταργούσαμε το κράτος και θα παραδίδαμε στο ΝΑΤΟ το Αιγαίο, ή για να αγγίξω και πιό ευαίσθητα θέματα , θα αφήναμε τα σύνορά μας ανοικτά απο ανατολικά, κλειστά απο δυτικά ενώ ταυτόχρονα θα δεχόμασταν όποιον μετανάστη περισσεύει για κάποιο λόγο στη Γερμανία Γαλλία Ολλανδία κλπ να τον φέρουν εδώ;