Αφού ο Μητσοτάκης επανέφερε το προπολεμικό χρέος που υπήρξε η πηγή της σημερινής κατάστασης, έγινε η ερώτηση ποιός πρωθυπουργός τελικά έκανε καλό.
Δυστυχώς η απάντηση είναι ότι δεν καταφέραμε ποτέ στα τόσα χρόνια του Ελληνικού κράτους να αποκτήσουμε εθνική ανεξαρτησία και δημοκρατία. Όλες οι προσπάθειες ηττήθηκαν.
Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια οι ξένες δυνάμεις επέβαλαν μια μοναρχία, τον Οθωνα, που υπέγραψε την εξόφληση των πρώτων τοκογλυφικών δανείων που για να πληρωθούν δινόταν τα μισά έσοδα του προϋπολογισμού, και μπήκαμε σε μνημόνιο, με αποτέλεσμα ξεσηκωθεί ο κόσμος και να επιβάλλει σύνταγμα, πράγμα που έγινε τελικά αλλά με ένα σύνταγμα που έδινε όλες τις εξουσίες στον Βασιλιά.
Ο Κωλλέτης με τις ευλογίες του OΌθωνα έκανε μια συνταγματική δικτατορία. Επιβλήθηκε το συμφέρον της Αγγλίας και η απομάκρυνση από την Ρωσική επιρροή. Δημιουργήθηκε το πελατειακό κράτος, το χρέος δεν διευθετήθηκε ποτέ, συνεχίστηκε η πολιτική του δανεισμού που μας έφερε πενήντα χρόνια μετά το 1893 σε νέα χρεοκοπία.
Ο κοινοβουλευτισμός δεν έφερε ποτέ την δημοκρατία. Η πολιτική ισχύς πάντα ήταν στους μεγαλοαστούς και τους πλούσιους . Τότε ξεκίνησε να υπάρχει ο δικομματισμός. Μετά που διώξανε με εξέγερση τον Οθωνα το νέο σύνταγμα του 1864 της βασιλευόμενης δημοκρατίας ήταν μια από τα ίδια όπου κανένας βουλευτής δε θα μπορούσε να διωχθεί χωρίς την εξουσιοδότηση του κοινοβουλίου. Απο τότε έγινε πρώτη φορά, να μπορεί να καλυφθεί η αυθαιρεσία και ο χρηματισμός.
Το 1909 λαός και στρατός επαναστάτησαν στου Γουδή και έφτιαξαν ένα νέο σύνταγμα με νέο μερίδιο εξουσίας για την κυρίαρχη τότε αστική τάξη.
Το 1924 μετά τη Μικρασιατική καταστροφή επτά στους 10 ψήφισαν κατά της μοναρχίας και υπέρ της δημοκρατίας σε δημοψήφισμα, και το 1925 ήταν στα σκαριά ένα νέο δημοκρατικό σύνταγμα που όμως ανακόπηκε απο την δικτατορία του Πάγκαλου, αλλα και αργότερα το 1935 απο το πραξικόπημα του βασιλιά Γεωργίου του Β'.
Το 1952 η Ελλάδα τσακισμένη απο τον εμφύλιο επιστρέφει σε καθεστώς της Βασιλευομένης Δημοκρατίας, με ένα σύνταγμα πιό οπισθοδρομικό απο το προηγούμενο όπου ο Βασιλιάς κρατούσε την εκτελεστική εξουσία, και νομοθετούσε μαζί με τη βουλή, διόριζε και έπαυε τις κυβερνήσεις, μπορούσε να αναστείλει το σύνταγμα και να εφαρμόσει στρατιωτικό νόμο.
Και έρχεται στην συνέχεια ακόμα χειρότερα η χούντα 1967-1974.
Με δημοψήφισμα επι μεταπολίτευσης καταργήθηκε η μοναρχία αλλα το σύνταγμα του 1975 ήταν το ίδιο οπισθοδρομικό με του 1952. Έδινε περισσότερες εξουσίες στην κυβέρνηση και στα μεγάλα κόμματα απ ότι στο ίδιο το κοινοβούλιο,ο αρχηγός του κόμματος ελέγχει εξ ολοκλήρου το κόμμα, το πρώτο κόμμα ελέγχει το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση και διορίζει τις ανώτατες δικαστικές αρχές, τα πρώτα κόμματα παίρνουν χοντρές επιχορηγήσεις, διατηρούν πελατειακές σχέσεις με τους τραπεζίτες τον τύπο και τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες που τους στηρίζουν και τους τριγυρίζουν.
Αυτή η κατάσταση έθρεψε το δικομματισμό και εξασφάλισε την παραμονή στην εξουσία των πολιτικών δυναστειών που την νέμονται μέχρι σήμερα.
Και δέν μας έφταναν όλα αυτά ήρθε και το κερασάκι στην τούρτα. Παραχωρήσαμε την λήψη των αποφάσεων στην ΕΕ, το άντρο του παγκοσμιοποιημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος, που χειραγωγεί τα κόμματα εξουσίας για τα συμφέροντα του ξένου αυτού οικονομικού παράγοντα με αποτέλεσμα τη λεηλασία της χώρας.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κάποιοι παλαβοί έχουν εκπονήσει σχέδια για οικοδόμηση δημοκρατίας.
Υπάρχουν. Βρείτε τους.
Υπάρχουν. Βρείτε τους.
