Το Ευρωπαϊκό όνειρο δεν ήταν να ιδρυθεί ένα έθνος στη θέση των εθνών που πέθαναν στο Μάαστριχτ. Το ευρωπαϊκό όνειρο ήταν να δημιουργήσει ένα χώρο χωρίς έθνη, χωρίς κυβέρνηση, χωρίς δημοκρατία, χωρίς σύνορα, στις παγκόσμιες μαζικές αγορές, παραδίνοντας τα κλειδιά στους Αμερικανούς.

Πρώην Ευρωβουλευτής

Αυτό που έζησα στις Βρυξέλλες φαίνεται πως είναι ο κανόνας. Υπάρχουν 3000 manager πολιτικής και 30.000 λομπίστες. Κάθε τέταρτο χτυπούσαν την πόρτα. Ερχόντουσαν εκ μέρους της Χημικής Βιομηχανίας, του φυσικού αερίου, όλων των μεγάλων κλάδων, και κάθε φορά που πατούσε κάποιος ευρωβουλευτής το κουμπί να ψηφίσει υπήρχε από πίσω ένα λόμπυ.

Οπως φαίνεται λοιπόν , η Ευρωπαική Ενωση είναι ένα πλάσμα της Αβύσσου που φοβάται το φώς. Είναι μια γκρίζα ζώνη, κανείς δέν ξέρει ποιός αγοράζει ποιόν, και αυτό που είναι σίγουρο, το είδα με τα μάτια μου είναι ότι οι επίτροποι της ΕΕ είναι οι μέλλοντες λομπίστες, και οι λομπίστες είναι οι μέλλοντες επίτροποι.

Υπάρχει λοιπόν ένα ανακάτωμα ρόλων που επιφέρει παράνομη διαπλοκή συμφερόντων. Θυμάμαι μια σύσκεψη στις 17 Μαρτίου του 2007 στην οποία κατα τύχη συμμετείχα, γιατί είχα αργήσει να φανώ κάποιες μέρες και έπρεπε να χτυπήσω κάρτα, έδειξα την κάρτα μου και μπήκα. Υπήρχαν παντού "νέοι Πάπες" ,

- Εννοείτε η ανώτερη τάξη;

Ναί η σούπερ ελίτ. Ηταν ο Κίσσιγκερ, ο Μπρεζίνσκυ, τα μεγάλα αφεντικά. Υπήρχαν τραπεζάκια γεμάτα πράγματα και συζητούσαν. Κατάλαβα ότι ήταν ο Ευρωπαικός κλάδος της Τριμερούς Επιτροπής (Trillateral Commission) ήταν 400.

Και έλεγαν ότι πρέπει να καταστρέψουν έθνη, να καταστρέψουν την ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ των εθνών, πολύ ενδιαφέρον!!! , για να μπορέσουν να μεγαλώσουν τις αγορές. Για να σχηματιστεί η Παγκόσμια Μαζική Αγορά.

Και αυτοί είναι που επινόησαν τον όρο "παγκόσμια διακυβέρνηση". Μιλούσαν για την υπερθέρμανση του πλανήτη κι έλεγαν ότι στα σχολεία αντί να λένε στα παιδιά σώστε την χώρα σας, σώστε την περιοχή σας σώστε το δέντρο που είναι μπροστά απο το σπίτι σας, όχι, θα πρέπει να λένε σώστε τον πλανήτη. Και μιλούσαν για την ανάγκη να συνδέσουν τους δύο φιλελευθερισμούς: τον οικονομικό φιλελευθερισμό, υπερπηδώντας τα σύνορα, και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό.

- Έχουν το δικαίωμα να συζητούν μεταξύ τους. Επιχειρηματίες είναι.  Δε συζητάει κανείς με επιχειρηματίες στο Ευρωπαικό κοινοβούλιο; Αυτό δε σημαίνει αναγκαστικά ότι συνωμοτούν.

Ακριβώς ! Δέ χρειάζεται να συνωμοτούν, αφού έχουν την εξουσία ! Αυτό που μου είπε κάποτε ο Φρανσουά Φιγιόν. (ο σημερινός υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας ). Τον ρώτησα: Γιατί μπήκες στην Μπίλντερμπεργκ ; Είχε πάρει την άδεια να μπεί, όπως και ο φίλος του Αλαίν Ζυπέ τον επόμενο χρόνο. Τί είναι αυτά; Το Ευαγγέλιο λέει ότι δέν πρέπει να κρύβεις την αλήθεια. Γιατί κρύβονται αυτοί οι άνθρωποι; Μου απάντησε - απίστευτη απάντηση ! Τί τα θές, αυτοί μας κυβερνούν! Λοιπόν, η λέσχη Μπίλντεμπεργκ και η Τριμερής Επιτροπή υπάρχουν. Και η διαφορά ανάμεσα σε μένα και πολλούς άλλους είναι ότι αυτοί λένε πως αυτό είναι παγκόσμια συνωμοσία. Οχι ! Αυτοί ΕΧΟΥΝ την εξουσία. Και για τί πράγμα μιλούσαν εκεί; Δέν ήταν μία απλή συζήτηση. Μιλούσαν για τους στόχους τότε, το 2007. Υπήρχε η περίφημη Διατλαντική Συνθήκη (ΤΤΙΡ) . Είναι μια συνθήκη που θα εγκαθιδρύσει ένα ιδιωτικό διαιτητικό δικαστήριο, που θα επιτρέπει στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, όχι Εθνικές, να στρέφονται δικαστικά εναντίον των κρατών και να επιβάλλον ποινές στο Δημόσιο. Είναι μια συμφωνία στην οποία οι προστατευόμενες ονομασίες θα εξαφανιστούν και θα επιβάλλουν το "χλωριωμένο κοτόπουλο". Είναι λοιπόν ένα σύμφωνο που θα αποκαλύψει τί ήταν το περίφημο Ευρωπαϊκό όνειρο.

Το Ευρωπαϊκό όνειρο δεν ήταν να ιδρυθεί ένα έθνος στη θέση των εθνών που πέθαναν στο Μάαστριχτ. Το ευρωπαϊκό όνειρο ήταν να δημιουργήσει ένα χώρο χωρίς έθνη, χωρίς κυβέρνηση, χωρίς δημοκρατία, χωρίς σύνορα, στις παγκόσμιες μαζικές αγορές, παραδίνοντας τα κλειδιά στους Αμερικανούς.

Κι όταν τα λέγαμε αυτά, εμείς οι αντιτιθέμενοι στο Μάαστριχτ, όπως ο Σεγκάν, ο Πασκουά, ο Σεβενμάν και ο Λεπέν, λέγανε ότι είμαστε ψεύτες και ότι υπερβάλλουμε. Οπως αποδείχθηκε όμως και πολύ λίγα λέγαμε...

Αυτό που έζησα στις Βρυξέλλες φαίνεται πως είναι ο κανόνας. Υπάρχουν 3000 manager πολιτικής και 30.000 λομπίστες. Κάθε τέταρτο χτυπούσαν την πόρτα. Ερχόντουσαν εκ μέρους της Χημικής Βιομηχανίας, του φυσικού αερίου, όλων των μεγάλων κλάδων, και κάθε φορά που πατούσε κάποιος ευρωβουλευτής το κουμπί να ψηφίσει υπήρχε από πίσω ένα λόμπυ.

Οπως φαίνεται λοιπόν , η Ευρωπαική Ενωση είναι ένα πλάσμα της Αβύσσου που φοβάται το φώς. Είναι μια γκρίζα ζώνη, κανείς δέν ξέρει ποιός αγοράζει ποιόν, και αυτό που είναι σίγουρο, το είδα με τα μάτια μου είναι ότι οι επίτροποι της ΕΕ είναι οι μέλλοντες λομπίστες, και οι λομπίστες είναι οι μέλλοντες επίτροποι. Υπάρχει λοιπόν ένα ανακάτωμα ρόλων που επιφέρει παράνομη διαπλοκή συμφερόντων.

Θυμάμαι μια σύσκεψη στις 17 Μαρτίου του 2007 στην οποία κατα τύχη συμμετείχα, γιατί είχα αργήσει να φανώ κάποιες μέρες και έπρεπε να χτυπήσω κάρτα, έδειξα την κάρτα μου και μπήκα. Υπήρχαν παντού "νέοι Πάπες" ,

- Εννοείτε η ανώτερη τάξη;

Ναί η σούπερ ελίτ. Ηταν ο Κίσσιγκερ, ο Μπρεζίνσκυ, τα μεγάλα αφεντικά. Υπήρχαν τραπεζάκια γεμάτα πράγματα και συζητούσαν. Κατάλαβα ότι ήταν ο Ευρωπαικός κλάδος της Τριμερούς Επιτροπής (Trillateral Commission) ήταν 400.

Και έλεγαν ότι πρέπει να καταστρέψουν έθνη, να καταστρέψουν την ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ των εθνών, πολύ ενδιαφέρον!!! , για να μπορέσουν να μεγαλώσουν τις αγορές. Για να σχηματιστεί η Παγκόσμια Μαζική Αγορά. Και αυτοί είναι που επινόησαν τον όρο "παγκόσμια διακυβέρνηση". Μιλούσαν για την υπερθέρμανση του πλανήτη κι έλεγαν ότι στα σχολεία αντί να λένε στα παιδιά σώστε την χώρα σας, σώστε την περιοχή σας σώστε το δέντρο που είναι μπροστά απο το σπίτι σας, όχι, θα πρέπει να λένε σώστε τον πλανήτη. Και μιλούσαν για την ανάγκη να συνδέσουν τους δύο φιλελευθερισμούς: τον οικονομικό φιλελευθερισμό, υπερπηδώντας τα σύνορα, και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό.

 - Έχουν το δικαίωμα να συζητούν μεταξύ τους. Επιχειρηματίες είναι.  Δε συζητάει κανείς με επιχειρηματίες στο Ευρωπαικό κοινοβούλιο; Αυτό δε σημαίνει αναγκαστικά ότι συνωμοτούν.

Ακριβώς ! Δέ χρειάζεται να συνωμοτούν, αφού έχουν την εξουσία !

Αυτό που μου είπε κάποτε ο Φρανσουά Φιγιόν. (ο σημερινός υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας ). Τον ρώτησα: Γιατί μπήκες στην Μπίλντερμπεργκ ; Είχε πάρει την άδεια να μπεί, όπως και ο φίλος του Αλαίν Ζυπέ τον επόμενο χρόνο. Τί είναι αυτά; Το Ευαγγέλιο λέει ότι δέν πρέπει να κρύβεις την αλήθεια. Γιατί κρύβονται αυτοί οι άνθρωποι; Μου απάντησε - απίστευτη απάντηση ! Τί τα θές, αυτοί μας κυβερνούν!

Λοιπόν, η λέσχη Μπίλντεμπεργκ και η Τριμερής Επιτροπή υπάρχουν. Και η διαφορά ανάμεσα σε μένα και πολλούς άλλους είναι ότι αυτοί λένε πως αυτό είναι παγκόσμια συνωμοσία. Οχι ! Αυτοί ΕΧΟΥΝ την εξουσία. Και για τί πράγμα μιλούσαν εκεί; Δέν ήταν μία απλή συζήτηση. Μιλούσαν για τους στόχους τότε, το 2007. Υπήρχε η περίφημη Διατλαντική Συνθήκη (ΤΤΙΡ) . Είναι μια συνθήκη που θα εγκαθιδρύσει ένα ιδιωτικό διαιτητικό δικαστήριο, που θα επιτρέπει στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, όχι Εθνικές, να στρέφονται δικαστικά εναντίον των κρατών και να επιβάλλον ποινές στο Δημόσιο. Είναι μια συμφωνία στην οποία οι προστατευόμενες ονομασίες θα εξαφανιστούν και θα επιβάλλουν το "χλωριωμένο κοτόπουλο". Είναι λοιπόν ένα σύμφωνο που θα αποκαλύψει τί ήταν το περίφημο Ευρωπαϊκό όνειρο.

Το Ευρωπαϊκό όνειρο δεν ήταν να ιδρυθεί ένα έθνος στη θέση των εθνών που πέθαναν στο Μάαστριχτ. Το ευρωπαϊκό όνειρο ήταν να δημιουργήσει ένα χώρο χωρίς έθνη, χωρίς κυβέρνηση, χωρίς δημοκρατία, χωρίς σύνορα, στις παγκόσμιες μαζικές αγορές, παραδίνοντας τα κλειδιά στους Αμερικανούς.

https://www.youtube.com/watch?v=zm_j0kDsGYU&feature=em-uploademail