Σήμερα
περισσότερο απο ποτέ, η Ελλάδα μπορεί να εκμεταλλευτεί τις αντιθέσεις
των μεγάλων δυνάμεων, ώστε να παίρνει η ίδια πρωτοβουλίες , με στόχο μια
πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, πολιτική που είναι η καλύτερη και
σταθερότερη επιδίωξη ενός μικρού κράτους, όπως η Ελλάδα, με στόχο
συμμαχίες με οποιονδήποτε απο μηδενικής βάσης, χωρίς να παραδίνει εθνική
κυριαρχία, έχοντας εντολή και έλεγχο απο την κοινωνία μέσω ενός ριζικά
ανανεωμένου δημοκρατικού συντάγματος.
Η Αμερική του Τράμπ είναι είναι σε οικονομικό πόλεμο με τη Γερμανία, ενώ ταυτόχρονα σε εμφύλιο πόλεμο στα ανώτερα οικονομικά της επίπεδα, στις κορυφές της οικονομικής πυραμίδας όπου διαφορετικά οικονομικά συμφέροντα αγωνίζονται για κυριαρχία.
Η Ρωσσία είναι σε συμφωνία με την Κίνα σε ορισμένους τομείς, ενώ η Ασία με την Ινδία είναι περιοχές όπου παράγονται τα περισσότερα προιόντα του πλανήτη.
Την ίδια στιγμή εμείς δέν υπάρχουμε πολιτικά, ως χώρα που διασφαλίζει τα συμφέροντα του λαού της δηλαδή, και έχουμε παραδοθεί στην Ευρωπαική κυριαρχία ενός τραπεζικού συστήματος διασυνδεδεμένου με πολυεθνικές εταιρείες που ονομάζεται Ευρώπη των λαών, Ευρωπαικό κεκτημένο κλπ.
Σύμφωνα με το Σόιμπλε η Ελλάδα στις 9 Ιουλίου 2015 είχε δύο επιλογές:
1) Η Ελλάδα θα παραδώσει δημόσια περιουσία αξίας 50 δίς και θα κάνει ότι θα της επιβληθεί στα εγασιακά, στις ιδιωτικοποιήσεις και το δημόσιο τομέα (δηλαδή μείωση των μισθών και των συντάξεων στα επίπεδα των ανατολικών χωρών, ιδιωτικοποίηση όλου του δημόσιου τομέα που μπορεί να επιφέρει κέρδη όπως η ΔΕΗ, απόλυση μερικών χιλιάδων δημόσιων υπαλλήλων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στον δημόδιο και ιδιωτικό τομέα) .
2) H Ελλάδα θα πρέπει, μέσω ταχέων διαπραγματεύσεων, να τεθεί σε ένα timeout από την Ευρωζώνη, (5 χρόνια) με ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτή η λύση θα συνοδεύεται από στήριξη για την Ελλάδα ως κράτος-μέλος της ΕΕ και για τους Έλληνες πολίτες, με ενίσχυση της ανάπτυξης, ανθρωπιστική και τεχνική βοήθεια στα επόμενα χρόνια. Θα συνοδευόταν επίσης από την ενίσχυση της διακυβέρνησης της νομισματικής ένωσης.
Τί σημαίνει η πρόταση Σόιμπλε;
Να είμαστε εντός Ευρωζώνης υπο ειδικό καθεστώς με ενισχυμένη εποπτεία αλλα με "δικό" μας νόμισμα. Υπο τις συνθήκες αυτές θα ισχύει το χρέος, όλες οι δεσμεύσεις που θα προκύπτουν απο όλες τις συμφωνίες, δάνειο ύψους 50 δίς για αντιμετώπιση ανθρωπιστικής κρίσης, και τεχνική βοήθεια.
Ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους λέει ο Σόμπλε. Ενδεχόμενη, δηλαδή, ίσως να γίνει κάτι ίσως και όχι. Οσο μπορούν να λεηλατούν ότι πλούτο παράγεται στη χώρα και εμείς τον παραδίδουμε, δέν θα χρειάζεται, το χρέος θα είναι βιώσιμο, θα λένε. Οταν φτάνει η ώρα να πληρωθούν και δέν έχουμε άλλο να δώσουμε θα μας χαλαρώνουν προκειμένου να συνεχίσουμε να δίνουμε χωρίς να ξεσηκωθεί ο κόσμος.
Πώς θα δουλεύει αυτό; Ενα νέο πρόγραμμα αποπληρωμής, με μικρότερες δόσεις σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Θα πρέπει να υπάρχουν πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε απο αυτά να πληρώνεται το χρέος. Δηλαδή κάθε χρόνο, μέσα απο την οικονομία να φεύγει ένα ποσό για το χρέος, χωρίς να γίνεται ανακύκλωση. Και επειδή δέν περισσεύει, κάθε χρόνο θα γινόμαστε φτωχότεροι.
Οι επίτροποι της ΕΕ θα βρίσκονται σε κάθε θέση κλειδί της δημόσιας διοίκησης όπως άλλωστε συμβαίνει αυτή τη στιγμή ήδη, ώστε να μήν μπορεί κανείς να κρύψει έσοδα, ώστε, ό,τι πλούτος παράγεται απο τη χώρα, τα κέρδη απο προιόντα και υπηρεσίες, να μπορούν να φορολογηθούν , με ευθύνη της Ελληνικής κυβέρνησης φυσικά, ενώ "οι εταίροι μας" δέν θα "ανακατεύονται" και για όλες τις αντιδράσεις θα φταίει η κυβέρνηση που θα υπάρχει, μια κυβέρνηση που για το Σόιμπλε θα πρέπει να έχει την αποδοχή του κοινιοβουλίου, να είναι " οικουμενική ", ώστε να υπάρχει σύμπνοια της μέγιστης δυνατής πλειοψηφίας των πολιτικών κομμάτων του κοινοβουλίου που θα την απαρτίζουν, όπως συνεχώς λέει ο Βασίλης Λεβέντης.
Στόχος η διασφάλιση της πληρωμής του χρέους, δηλαδή η διασφάλιση των ιδιωτών τραπεζιτών ότι θα συνεχίζουν να κερδίζουν.
Εθνικό νόμισμα θα βαπτίσουν την δραχμή που θα έχουμε τότε, ενώ θα συνεχιστεί η λεηλασία της χώρας με πλήρη έλεγχο, υπό τον ΕΣΜ, ένα υπερεθνικό οργανισμό, ο οποίος δρά ανεξάρτητα απο το Ευρωπαικό πολιτικό και νομικό σύστημα, δέν υπόκειται δηλαδή σύμφωνα με το καταστατικό του σε κανένα πολιτικό έλεγχο απο καμμία χώρα, απο το Eurogroup, ή απο κανένα δικαστήριο, Εθνικό, ευρωπαικό, ή διεθνές. Τα μέλη του επίσης έχουν πλήρη ασυλία, είναι διορισμένοι τεχνοκράτες που δέν λογοδοτούν σε καμμία κοινωνία και σε κανένα δικαστήριο.
Εχουμε λοιπόν:
Το πολιτικό σύστημα της Βουλής να μιλάει για την καταστοφή του Grexit.
Το ΚΚΕ να θεωρεί αδιάφορο το νόμισμα, ότι δέν είναι δική του δουλειά να ασχολείται με αυτό, να μιλάει για την δυσκολία που θα αντιμετωπίσουμε άν θα βγούμε.
Την "αντισυστημική" Χρυσή Αυγή να μας λέει ότι δέν μπορούμε να βγούμε γιατί δέν παράγουμε και δε μας συμφέρει.
Εκτός κοινοβουλίου έχουμε τμήματα της αριστεράς που δέν έχουν ξεκαθαρίσει αν θα φύγουμε και απο την ΕΕ, καθώς και νεοσύστατα "ανιμνημονιακά" κόμματα που έχουν όμως ψηφίσει μνημόνιο όπος του κ Βελλόπουλου, που υπόσχονται αλλαγή αλλα εντός ΕΕ, με εξάρτηση απο τους νόμους της το χρέος της και τις εμπορικές δεσμεύσεις της.
Ποιοί μας κοροιδεύουν;
Οποιος μας ξαναπεί για δήθεν εθνικό νόμισμα αλλα με παραμονή στην ΕΕ, να ξέρουμε ότι ή μας κοροιδεύει, ή είναι άσχετος. Επειδή το δεύτερο δέν επιτρέπεται σε κάποιον που ανακατεύεται με την πολιτική ζωή, τότε το πιό πιθανό παραμένει το πρώτο. Να μας κοροιδέψουν για άλλη μια φορά. Να υφαρπάξουν την ψήφο μας για μια δήθεν λύση, ενώ θα δουλεύουν πάνω σε παραλλαγές της λύσης του Σόιμπλε.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ο στόχος είναι η δημοκρατία και η εθνική κυριαρχία, πράγματα που δέν μπορούν να συμβούν με Ευρώ ή ευρωπαική κηδεμονία. Χρειάζεται μια νέα κυβέρνηση, που να διασφαλίσει το συμφέρον της πατρίδας, μιας λέξης που έχει αφεθεί στην καπηλεία ακροδεξιών ομάδων, αφού η λεγόμενη σύγχρονη αριστερά αλλα και το ΚΚΕ βεβαίως την έχουν αφαιρέσει απο το λεξιλόγιό τους.
Εκτός βουλής υπάρχει μόνο μια οργανωμένη και αποφασισμένη μερίδα του πληθυσμού, που έχει εδώ και χρόνια αναλύσει τον τρόπο και το πρόγραμμα με το οποίο θα πετύχουμε την μετάβαση σε εθνική κυριαρχία και έξοδο απο το αδιέξοδο, γιατί στις δημοκρατίες δέν υπάρχουν αδιέξοδα.
Ο πολιτικός αυτός φορέας που δέν αναφέρεται πουθενά σε κανένα κανάλι είναι το Ενιάιο Παλλαικό Μέτωπο, το ΕΠΑΜ, του οποίου πλέον η ύπαρξη αρχίζει να γίνεται γνωστή.
Για την υλοποίηση του προγράμματος του ΕΠΑΜ, τα μέλη του έχουν δεσμευθεί με μια νομική δέσμευση, μια ρήτρα που τους καθιστά υπεύθυνους με εγγύηση την προσωπική τους περιουσία για την υλοποίηση του προγράμματός τους.
Ενδεικτικά και μόνο τα μέλη του μέσα απο ένα μακρύ κατάλογο που δέν θα αναλυθεί εδώ δεσμεύονται για τα παρακάτω μέτρα :
Αρνηση του συνόλου του χρέους βασισμένη στο διεθνές δίκαιο, έξοδο απο την ΕΕ και το ευρώ για να μπορέσει με το δικό της νομισμα η χώρα να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξή της.
Απονομή διοκαιοσύνης για τις ποινικές και όχι μόνο πολιτικές ευθύνες των πρωταγωνιστών της εξαπάτησης του λαού και παραχώρησή της στους δανειστές ανεπυφίλακτα και άνευ όρων.
Πρόγραμμα για την αύξηση του εισοδήματος των πολιτών απευθείας και όχι με δανεισμό, προκειμένου να δημιουργηθεί ζήτηση.
Δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και της τράπεζας της ελλάδας απο την Βουλή, για να διαπιστωθεί πού πήγαν τα λεφτά, μετάβαση σε συντακτική εθνοσυνέλευση για την δημιουργία ενός νέου συντάγματος με συμμετοχή των πολιτών.
Πάγωμα όλων των ιδιωτικών χρεών προκειμένου να διερευνηθούν τα χρέη που δέν μπορούν να πληρωθούν και να διαγραφούν, με εξαίρεση δάνεια δανεικά και αγύριστα μέσω πολιτικών εντολών, δάνεια πολιτικών κομμάτων, θαλασσοδάνεια κλπ.
Προστασία της οικονομίας απο κερδοασκοπία μέσω ελέγχου εισόδου και εξόδου του συναλλάγματος, προστασία της παραγωγής του πρωτογενούς τομέα και των επαγγελμάτων .
Η Αμερική του Τράμπ είναι είναι σε οικονομικό πόλεμο με τη Γερμανία, ενώ ταυτόχρονα σε εμφύλιο πόλεμο στα ανώτερα οικονομικά της επίπεδα, στις κορυφές της οικονομικής πυραμίδας όπου διαφορετικά οικονομικά συμφέροντα αγωνίζονται για κυριαρχία.
Η Ρωσσία είναι σε συμφωνία με την Κίνα σε ορισμένους τομείς, ενώ η Ασία με την Ινδία είναι περιοχές όπου παράγονται τα περισσότερα προιόντα του πλανήτη.
Την ίδια στιγμή εμείς δέν υπάρχουμε πολιτικά, ως χώρα που διασφαλίζει τα συμφέροντα του λαού της δηλαδή, και έχουμε παραδοθεί στην Ευρωπαική κυριαρχία ενός τραπεζικού συστήματος διασυνδεδεμένου με πολυεθνικές εταιρείες που ονομάζεται Ευρώπη των λαών, Ευρωπαικό κεκτημένο κλπ.
Σύμφωνα με το Σόιμπλε η Ελλάδα στις 9 Ιουλίου 2015 είχε δύο επιλογές:
1) Η Ελλάδα θα παραδώσει δημόσια περιουσία αξίας 50 δίς και θα κάνει ότι θα της επιβληθεί στα εγασιακά, στις ιδιωτικοποιήσεις και το δημόσιο τομέα (δηλαδή μείωση των μισθών και των συντάξεων στα επίπεδα των ανατολικών χωρών, ιδιωτικοποίηση όλου του δημόσιου τομέα που μπορεί να επιφέρει κέρδη όπως η ΔΕΗ, απόλυση μερικών χιλιάδων δημόσιων υπαλλήλων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στον δημόδιο και ιδιωτικό τομέα) .
2) H Ελλάδα θα πρέπει, μέσω ταχέων διαπραγματεύσεων, να τεθεί σε ένα timeout από την Ευρωζώνη, (5 χρόνια) με ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτή η λύση θα συνοδεύεται από στήριξη για την Ελλάδα ως κράτος-μέλος της ΕΕ και για τους Έλληνες πολίτες, με ενίσχυση της ανάπτυξης, ανθρωπιστική και τεχνική βοήθεια στα επόμενα χρόνια. Θα συνοδευόταν επίσης από την ενίσχυση της διακυβέρνησης της νομισματικής ένωσης.
Τί σημαίνει η πρόταση Σόιμπλε;
Να είμαστε εντός Ευρωζώνης υπο ειδικό καθεστώς με ενισχυμένη εποπτεία αλλα με "δικό" μας νόμισμα. Υπο τις συνθήκες αυτές θα ισχύει το χρέος, όλες οι δεσμεύσεις που θα προκύπτουν απο όλες τις συμφωνίες, δάνειο ύψους 50 δίς για αντιμετώπιση ανθρωπιστικής κρίσης, και τεχνική βοήθεια.
Ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους λέει ο Σόμπλε. Ενδεχόμενη, δηλαδή, ίσως να γίνει κάτι ίσως και όχι. Οσο μπορούν να λεηλατούν ότι πλούτο παράγεται στη χώρα και εμείς τον παραδίδουμε, δέν θα χρειάζεται, το χρέος θα είναι βιώσιμο, θα λένε. Οταν φτάνει η ώρα να πληρωθούν και δέν έχουμε άλλο να δώσουμε θα μας χαλαρώνουν προκειμένου να συνεχίσουμε να δίνουμε χωρίς να ξεσηκωθεί ο κόσμος.
Πώς θα δουλεύει αυτό; Ενα νέο πρόγραμμα αποπληρωμής, με μικρότερες δόσεις σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Θα πρέπει να υπάρχουν πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε απο αυτά να πληρώνεται το χρέος. Δηλαδή κάθε χρόνο, μέσα απο την οικονομία να φεύγει ένα ποσό για το χρέος, χωρίς να γίνεται ανακύκλωση. Και επειδή δέν περισσεύει, κάθε χρόνο θα γινόμαστε φτωχότεροι.
Οι επίτροποι της ΕΕ θα βρίσκονται σε κάθε θέση κλειδί της δημόσιας διοίκησης όπως άλλωστε συμβαίνει αυτή τη στιγμή ήδη, ώστε να μήν μπορεί κανείς να κρύψει έσοδα, ώστε, ό,τι πλούτος παράγεται απο τη χώρα, τα κέρδη απο προιόντα και υπηρεσίες, να μπορούν να φορολογηθούν , με ευθύνη της Ελληνικής κυβέρνησης φυσικά, ενώ "οι εταίροι μας" δέν θα "ανακατεύονται" και για όλες τις αντιδράσεις θα φταίει η κυβέρνηση που θα υπάρχει, μια κυβέρνηση που για το Σόιμπλε θα πρέπει να έχει την αποδοχή του κοινιοβουλίου, να είναι " οικουμενική ", ώστε να υπάρχει σύμπνοια της μέγιστης δυνατής πλειοψηφίας των πολιτικών κομμάτων του κοινοβουλίου που θα την απαρτίζουν, όπως συνεχώς λέει ο Βασίλης Λεβέντης.
Στόχος η διασφάλιση της πληρωμής του χρέους, δηλαδή η διασφάλιση των ιδιωτών τραπεζιτών ότι θα συνεχίζουν να κερδίζουν.
Εθνικό νόμισμα θα βαπτίσουν την δραχμή που θα έχουμε τότε, ενώ θα συνεχιστεί η λεηλασία της χώρας με πλήρη έλεγχο, υπό τον ΕΣΜ, ένα υπερεθνικό οργανισμό, ο οποίος δρά ανεξάρτητα απο το Ευρωπαικό πολιτικό και νομικό σύστημα, δέν υπόκειται δηλαδή σύμφωνα με το καταστατικό του σε κανένα πολιτικό έλεγχο απο καμμία χώρα, απο το Eurogroup, ή απο κανένα δικαστήριο, Εθνικό, ευρωπαικό, ή διεθνές. Τα μέλη του επίσης έχουν πλήρη ασυλία, είναι διορισμένοι τεχνοκράτες που δέν λογοδοτούν σε καμμία κοινωνία και σε κανένα δικαστήριο.
Εχουμε λοιπόν:
Το πολιτικό σύστημα της Βουλής να μιλάει για την καταστοφή του Grexit.
Το ΚΚΕ να θεωρεί αδιάφορο το νόμισμα, ότι δέν είναι δική του δουλειά να ασχολείται με αυτό, να μιλάει για την δυσκολία που θα αντιμετωπίσουμε άν θα βγούμε.
Την "αντισυστημική" Χρυσή Αυγή να μας λέει ότι δέν μπορούμε να βγούμε γιατί δέν παράγουμε και δε μας συμφέρει.
Εκτός κοινοβουλίου έχουμε τμήματα της αριστεράς που δέν έχουν ξεκαθαρίσει αν θα φύγουμε και απο την ΕΕ, καθώς και νεοσύστατα "ανιμνημονιακά" κόμματα που έχουν όμως ψηφίσει μνημόνιο όπος του κ Βελλόπουλου, που υπόσχονται αλλαγή αλλα εντός ΕΕ, με εξάρτηση απο τους νόμους της το χρέος της και τις εμπορικές δεσμεύσεις της.
Ποιοί μας κοροιδεύουν;
Οποιος μας ξαναπεί για δήθεν εθνικό νόμισμα αλλα με παραμονή στην ΕΕ, να ξέρουμε ότι ή μας κοροιδεύει, ή είναι άσχετος. Επειδή το δεύτερο δέν επιτρέπεται σε κάποιον που ανακατεύεται με την πολιτική ζωή, τότε το πιό πιθανό παραμένει το πρώτο. Να μας κοροιδέψουν για άλλη μια φορά. Να υφαρπάξουν την ψήφο μας για μια δήθεν λύση, ενώ θα δουλεύουν πάνω σε παραλλαγές της λύσης του Σόιμπλε.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ο στόχος είναι η δημοκρατία και η εθνική κυριαρχία, πράγματα που δέν μπορούν να συμβούν με Ευρώ ή ευρωπαική κηδεμονία. Χρειάζεται μια νέα κυβέρνηση, που να διασφαλίσει το συμφέρον της πατρίδας, μιας λέξης που έχει αφεθεί στην καπηλεία ακροδεξιών ομάδων, αφού η λεγόμενη σύγχρονη αριστερά αλλα και το ΚΚΕ βεβαίως την έχουν αφαιρέσει απο το λεξιλόγιό τους.
Εκτός βουλής υπάρχει μόνο μια οργανωμένη και αποφασισμένη μερίδα του πληθυσμού, που έχει εδώ και χρόνια αναλύσει τον τρόπο και το πρόγραμμα με το οποίο θα πετύχουμε την μετάβαση σε εθνική κυριαρχία και έξοδο απο το αδιέξοδο, γιατί στις δημοκρατίες δέν υπάρχουν αδιέξοδα.
Ο πολιτικός αυτός φορέας που δέν αναφέρεται πουθενά σε κανένα κανάλι είναι το Ενιάιο Παλλαικό Μέτωπο, το ΕΠΑΜ, του οποίου πλέον η ύπαρξη αρχίζει να γίνεται γνωστή.
Για την υλοποίηση του προγράμματος του ΕΠΑΜ, τα μέλη του έχουν δεσμευθεί με μια νομική δέσμευση, μια ρήτρα που τους καθιστά υπεύθυνους με εγγύηση την προσωπική τους περιουσία για την υλοποίηση του προγράμματός τους.
Ενδεικτικά και μόνο τα μέλη του μέσα απο ένα μακρύ κατάλογο που δέν θα αναλυθεί εδώ δεσμεύονται για τα παρακάτω μέτρα :
Αρνηση του συνόλου του χρέους βασισμένη στο διεθνές δίκαιο, έξοδο απο την ΕΕ και το ευρώ για να μπορέσει με το δικό της νομισμα η χώρα να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξή της.
Απονομή διοκαιοσύνης για τις ποινικές και όχι μόνο πολιτικές ευθύνες των πρωταγωνιστών της εξαπάτησης του λαού και παραχώρησή της στους δανειστές ανεπυφίλακτα και άνευ όρων.
Πρόγραμμα για την αύξηση του εισοδήματος των πολιτών απευθείας και όχι με δανεισμό, προκειμένου να δημιουργηθεί ζήτηση.
Δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και της τράπεζας της ελλάδας απο την Βουλή, για να διαπιστωθεί πού πήγαν τα λεφτά, μετάβαση σε συντακτική εθνοσυνέλευση για την δημιουργία ενός νέου συντάγματος με συμμετοχή των πολιτών.
Πάγωμα όλων των ιδιωτικών χρεών προκειμένου να διερευνηθούν τα χρέη που δέν μπορούν να πληρωθούν και να διαγραφούν, με εξαίρεση δάνεια δανεικά και αγύριστα μέσω πολιτικών εντολών, δάνεια πολιτικών κομμάτων, θαλασσοδάνεια κλπ.
Προστασία της οικονομίας απο κερδοασκοπία μέσω ελέγχου εισόδου και εξόδου του συναλλάγματος, προστασία της παραγωγής του πρωτογενούς τομέα και των επαγγελμάτων .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου