Σήμερα δεν έχουμε Δημοκρατία αλλά ούτε αντιπροσώπευση

Το σημερινό σύστημα δέν είναι καν αντιπροσωπευτικό. Για την αντιπροσώπευση θα πρέπει να υπάρχει το δίπολο εντολέα , εντολοδόχου. Για να είναι η κοινωνία εντολέας πρέπει να μπορεί να παίρνει αποφάσεις. Αλλά δέν μπορεί να πάρει αποφάσεις γιατί δεν έχει βούληση. Ο καθ ένας μας έχει την δική του βούληση αλλά συνολικά πρέπει να υπάρξει διαβούλευση για να βγει αυτή η κοινή βούληση.

Θα πρέπει λοιπόν να υπάρξει αυτή η θεσμοθέτηση της διαβούλευσης ο νομικός τρόπος δηλαδή που θα δίνει την νομιμοποίηση και ισχύ στη συλλογική απόφαση, και να αποκτήσει η συλλογικότητα τις ιδιότητες του εντολέα :

1.      Να αποφασίζει τις κεντρικές πολιτικές

2.      Να ανακαλεί

3.      Να ελέγχει

4.      Να προσάγει στην δικαιοσύνη.

   Σήμερα δεν συντρέχει καμία από αυτές τις ιδιότητες του δήμου, του λαού. Οι πολιτικοί είναι οι εντολοδόχοι που αν ξεφεύγουν τους παίρνεις πίσω την αρμοδιότητα και να αποφασίζεις εσύ, η συλλογικότητα.

Σήμερα την ιδιότητα του εντολέα την έχει η βουλή και την ιδιότητα του εντολοδόχου η κυβέρνηση. Γι αυτό λέγεται και εκτελεστική εξουσία. Μας έχουν πάρει δηλαδή και την ιδιότητα του εντολέα και του εντολοδόχου. Είναι ένα σύστημα κυριαρχίας πάνω στην κοινωνία. Η κοινωνία μένει υπό το σύστημα της πολιτικής κυριαρχίας, χωρίς να έχει την ιδιότητα του εντολέα.

Γίνεται προσπάθεια να χαθεί και η συλλογική μας ταυτότητα. Ποιοί ήμαστε, ποιοι ήμασταν. Αυτό που σήμερα αποκαλούμε έθνος θεωρείται ως μια τεχνική κατασκευή του κράτους. Αυτή την έννοια του έθνους την αντέτειναν στην απολυταρχία για τα την καταργήσουν το, 18ο και 19ο αιώνα, και γι αυτό τότε λειτούργησε προοδευτικά. Σήμερα ακόμα και αυτήν την έννοια του έθνους προσπαθούν να την καταργήσουν, η ΕΕ προσπαθεί να δημιουργήσει μια συλλογική μάζα υπηκόων με μια νέα ετεροκαθορισμένη ταυτότητα. Την έννοια του έθνους την αντιτείνουν στην κοινωνία, να μην μπορεί πια η κοινωνία να λέει ποιό είναι το συμφέρον του Έλληνα, του Ιταλού, του Γερμανού και να μην αφήνεται να καθορίζουμε εμείς οι πολλοί τι είναι εθνικό και τι όχι.

Η αντιπροσώπευση μοιράζει την πολιτική αρμοδιότητα μεταξύ του εντολέα και του εντολοδόχου. Η δημοκρατία καταργεί αυτή τη διχοτόμηση και είναι το εντελώς αντίθετο του σημερινού πολιτικού συστήματος. Το πολιτικό σύστημα είναι το κράτος και η κοινωνία είναι ιδιώτης. Η Δημοκρατία λέει παίρνω ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και η διοίκηση, το υπόλοιπο τμήμα του κράτους, είναι το λειτουργικό και ελεγκτικό τμήμα που δίνει αναφορά στην βουλή ώστε να γίνουν οι λειτουργίες οι ποινές κλπ

Σήμερα είμαστε ιδιώτες και αμέτοχοι, και ο πολιτικός εκφράζει το κοινό συμφέρον, το εθνικό συμφέρον, είναι το εντολέας και ο εντολοδόχος, μόνοι τους αποφασίζουν και μόνοι εκτελούν αποφάσεις. Έχει κατοχυρωθεί και το δικαίωμα του πολιτικού στην εξαπάτηση. Ο βουλευτής όταν ενεργεί ακόμα και με την δική του βούληση σημαίνει ότι δεν ενεργεί κατ εντολή μας.

Ο ψηφοφόρος δεν εκλέγει αλλά διαιτητεύει ανάμεσα σε μονομάχους που τους έχει τοποθετήσει εκεί ένας μηχανισμός εξουσίας. Όμως δεν κρίνει. Η απόδοση ευθυνών έχει να κάνει με την περιαγωγή του πολιτικού στην δικαιοσύνη. Όμως η πολιτική τάξη δεν υπόκειται στην δικαιοσύνη. Ούτε για τις ιδιωτικές της υποθέσεις, ούτε αν έκλεψε παρανόμησε. Οι εξεταστικές επιτροπές δεν έχουν καταδικάσει ποτέ κανένα.

Ούτε και οι πολιτικές αποφάσεις έχουν ποινή. Αν παραδώσουν οι πολιτικοί μας  την Θράκη, η το Αιγαίο στο ΝΑΤΟ, πρέπει να τους πάμε νομικά σε επίπεδο προδοσίας, διαφορετικά δεν υπάρχουν ευθύνες. Είναι πολιτικές επιλογές που δεν μπορούμε να διερευνήσουμε αν είναι απόρροια επιρροών, εξαγορών κλπ. Το ότι το πολιτικό σύστημα είναι υπεράνω του νόμου συνάδει με την απόλυτη μοναρχία με τη μόνη διαφορά πως οι πολιτικοί εδώ είναι πολλοί και όχι ένας.

Το πολιτικό σύστημα δεν φτιάχνει. Κατασκευάστηκε από την δυτική Ευρώπη για να μεταβάλει την κοινωνία από δουλοπάροικους σε καθεστώς ατομικής ελευθερίας. Οι αστοί είχαν την οικονομική εξουσία και ο κοσμάκης ήθελε ατομική ελευθερία. Δεν υπήρχε άλλη απαίτηση. Έτσι χωρίστηκαν σε σοσιαλιστές και φιλελεύθερους.

Αυτά δεν έχουν να κάνουν με την Ελληνική κοινωνία που δέν ήταν φεουδαρχική. Υπήρχε μάζωξη, "όλοι μικροί και μεγάλοι " όπως λένε τα έγγραφα της Τουρκοκρατίας στην κοινότητα για να παρθούν αποφάσεις. Οι Βαυαροί με το που ήλθαν με στρατό κατοχής άρχισαν και διώξεις εναντίων των αγωνιστών του 21 και κατήργησαν τις κοινότητες , την συγκρότηση σε καθεστώς αυτοκυβέρνησης. Υπήρχε μεγάλη περιφρόνηση γι αυτό το λαό που καθώς είναι αγράμματος, εγωπαθής, ιδιοτελής, αναρχικός και πολλά άλλα δεν μπορεί να αποφασίζει μόνος του , να μετέχει στο υψηλό άθλημα της πολιτικής που πρέπει να το χουν λίγοι και εκλεκτοί. Είναι η ιδέα της απολυταρχίας της εποχής. και σήμερα τα ίδια λένε, γιατί δεν πρέπει να κυβερνάει.

Με αυτήν την μάζωξη, "  μάζωξη, όλοι μικροί και μεγάλοι " υπήρξε ένας μεγάλος πολιτισμός από την αρχαιότητα μέχρι και την τουρκοκρατία, με το συμφέρον της κοινωνικής συλλογικότητας και όχι με τα επί μέρους συμφέροντα. Ο πολίτης που είχε μάθει να συμμετέχει με τον Ελληνικό τρόπο της αυτοκυβέρνησης και όχι να σέρνεται σα δουλοπάροικος, ξαφνικά βρέθηκε στον ιδιωτικό χώρο. Δεν μπορούσε πλέον να καταθέσει τις απόψεις του στην κοινότητα, πήγαινε στον πολιτικό και έτσι δημιουργήθηκε το πελατειακό σύστημα.

Το σημερινό πολιτικό σύστημα αν δεν μας αρέσει πρέπει να έχουμε μια πρόταση αλλαγής του και η πρόταση δεν είναι περισσότερη αυταρχικότητα. Δε χρειαζόμαστε μια χούντα. Η μοναρχία, η απολυταρχία και το σημερινό σύστημα είναι ετεροθαλή αδελφάκια μόνο το σημερινό έχει εκλογική νομιμοποίηση και παίζει με τις ισορροπίες ενώ το απολυταχικότερο βαράει κιόλας. Δεν έχει άλλες διαφορές.

Χρειαζόμαστε περισσότερη αντιπροσώπευση. Τα βασικά στοιχεία είναι τα εξής: 

1.     Η πολιτική υπάγεται στην δικαιοσύνη:  Ο πολιτικός ελέγχεται από ειδικό σώμα εκλεκτόρων που μετέχουν και πολίτες σε ότι κάνει. Στις πολιτικές που ακολουθεί. Αν υπήρχε προσωπικό συμφέρον. Δεν μπορεί να εξαπατά , άλλα πει πριν και άλλα μετά. να λέει αυτά που μπορεί να κάνει.

2.     Η κοινωνία καθορίζει το πλαίσιο των πολιτικών. Έχουμε σήμερα με τις δημοσκοπήσεις με ακρίβεια την βούληση της κοινωνίας. Σε κάθε εκλογική περιφέρεια να επιλέγεται ένα τυχαίο δείγμα 300, 500, 1000, και να ελέγχει τον πολιτικό να του δίνει εντολές για το τι πρέπει να κάνει.

Γιώργος Κοντογιώργης

https://www.youtube.com/watch?v=Y8csfd7X84g