Τα όσα αφορούσαν τη "ρύθμιση " που υπέγραψε ο Μητσοτάκης, γράφτηκαν στην
Εφημερίδα Ελευθερία στις 16 Ιουλίου 1964 δημοσίευσε ολόκληρο το κείμενο "της
αναρρύθμισης του εξωτερικού και ρύθμισης του εσωτερικού δημόσιου χρέους της
Ελλάδας" Μια κίνηση "για να αποκαταστήσουμε τη δημόσια πίστη στο
εσωτερικό και εξωτερικό και να προωθήσουμε τις Ελληνικές διεκδικήσεις έναντι
του εξωτερικού" (να γίνουμε καλά παιδιά πληρώνοντας ξανά ) . Ρυθμίζεται το
εσωτερικό και εξωτερικό Προπολεμικό Χρέος. Το 1964 το αναγνωρίσαμε διπλά και
έντοκα , μεταξύ των οποίων προπολεμικών χρεών περιλαμβανόταν δάνεια του 1881
και ο χρόνος αποπληρωμής του χρέους αυτού του επαναπιστοποιημένου το 1964 ήταν 45 χρόνια.
1964 + 45 = 2009. Μέχρι το 2009 πληρωνόταν το δάνειο του 1881, που το πήραμε υπό το άρτιο, δηλαδή πήραμε το 60% του (γιατί φοβόταν ότι μπορεί να μην πληρωνόταν) αλλά χρεωθήκαμε βέβαια 100% συν τον τόκο. Ένα δάνειο που ανατοκιζόταν, και που είχε σε μεγάλο βαθμό πληρωθεί, δεχτήκαμε να συνεχίζουμε να το πληρώνουμε.
Γιατί μπορούσε να γίνει και αλλιώς; Μα ναί!
Το 1957 με κοινοβουλευτική απόφαση της κυβέρνησης εκείνης της εποχής δηλώθηκε ότι ο Διεθνής Οικονομικός έλεγχος σταματάει να λειτουργεί στη χώρα, τέρμα η επιτροπεία δηλαδή, διότι αποπληρώθηκαν τα δάνεια του 1881 και των υπόλοιπων.
Έρχεται μετά η κυβέρνηση ΕΡΕ το 1963 και 1964 με την πρώτη ρύθμιση και αμέσως μετά με δεύτερη ρύθμιση ο Γεώργιος Παπανδρέου. Και αυτό κατ απαίτηση των δανειστών να επανακοστολογηθεί το χρέος και να ξαναπληρωθεί.
Στο δημοσίευμα της εφημερίδας παρουσιάζεται ότι το 30% των ομολόγων που είχαν εκδοθεί εκείνη την περίοδο που αφορούσε το χρέος της Ελλάδας ήταν στις οικονομικές δυναστείες και στο Παλάτι. Αυτός ο λόγος ήταν ένα βασικό οικονομικό κίνητρο για να γίνει αποδεκτό ξανά το χρέος, με τους τότε ολιγάρχες να συμμετέχουν στο πλιάτσικο της χώρας.
Αυτό το ρόλο έπαιξε τότε ο Μητσοτάκης.
1964 + 45 = 2009. Μέχρι το 2009 πληρωνόταν το δάνειο του 1881, που το πήραμε υπό το άρτιο, δηλαδή πήραμε το 60% του (γιατί φοβόταν ότι μπορεί να μην πληρωνόταν) αλλά χρεωθήκαμε βέβαια 100% συν τον τόκο. Ένα δάνειο που ανατοκιζόταν, και που είχε σε μεγάλο βαθμό πληρωθεί, δεχτήκαμε να συνεχίζουμε να το πληρώνουμε.
Γιατί μπορούσε να γίνει και αλλιώς; Μα ναί!
Το 1957 με κοινοβουλευτική απόφαση της κυβέρνησης εκείνης της εποχής δηλώθηκε ότι ο Διεθνής Οικονομικός έλεγχος σταματάει να λειτουργεί στη χώρα, τέρμα η επιτροπεία δηλαδή, διότι αποπληρώθηκαν τα δάνεια του 1881 και των υπόλοιπων.
Έρχεται μετά η κυβέρνηση ΕΡΕ το 1963 και 1964 με την πρώτη ρύθμιση και αμέσως μετά με δεύτερη ρύθμιση ο Γεώργιος Παπανδρέου. Και αυτό κατ απαίτηση των δανειστών να επανακοστολογηθεί το χρέος και να ξαναπληρωθεί.
Στο δημοσίευμα της εφημερίδας παρουσιάζεται ότι το 30% των ομολόγων που είχαν εκδοθεί εκείνη την περίοδο που αφορούσε το χρέος της Ελλάδας ήταν στις οικονομικές δυναστείες και στο Παλάτι. Αυτός ο λόγος ήταν ένα βασικό οικονομικό κίνητρο για να γίνει αποδεκτό ξανά το χρέος, με τους τότε ολιγάρχες να συμμετέχουν στο πλιάτσικο της χώρας.
Αυτό το ρόλο έπαιξε τότε ο Μητσοτάκης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου